Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Ραμόν Κιρόγα

Ο Περουβιανός αργεντίνικης καταγωγής τερματοφύλακας, Ραμόν Κιρόγα (Ramón Quiroga Arancibia), γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1950, στο Ροζάριο της Αργεντινής. Έχοντας ξεκινήσει και με καλή καριέρα στη Ροζάριο Σεντράλ στην Αργεντινή, συνέχισε στο Περού, κυρίως για τη Σπόρτινγκ Κριστάλ. Θεωρήθηκε ένας από τους Καλύτερους Τερματοφύλακες της γενιάς του στη Λατινική Αμερική. Υπήρξε ένας εξαιρετικός γκολκίπερ που έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις, τόσο με τις εκάστοτε ομάδες του, όσο και με την εθνική ομάδα του Περού, για την οποία έκανε 40 διεθνείς εμφανίσεις. Είναι πιο γνωστός για τις εμφανίσεις του στο  Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, κυρίως επειδή ήταν ο αρνητικός πρωταγωνιστής στον αγώνα με την διοργανώτρια Αργεντινή, όταν δέχτηκε 6 γκολ, όσα δηλαδή χρειαζόταν για να προκριθεί στον τελικό σε βάρος της Βραζιλίας!


Είναι γιος Αργεντίνου, με το ίδιο όνομα, Ραμόν Κιρόγα, ο οποίος αγωνιζόταν κι αυτός τερματοφύλακας σε συλλόγους του Ροζάριο και της Μαρία Αγγέλικα Αρανσίμπια. Ξεκίνησε κι αυτός τη καριέρα του, στη θέση του τερματοφύλακα στην αργεντίνικη Ροζάριο Σεντράλ. Το 1968 έκανε το ντεμπούτο του στην αργεντίνικη Πριμέρα Ντιβιζιόν και το 1971, κατέκτησε το πρωτάθλημα Αργεντινής.  Την ίδια χρονιά, υπερασπιζόμενος την εστία της, στο πλαίσιο του Α’ Ομίλου του Κόπα Λιμπερταδόρες, το οποίο είχε ομίλους από τότε βασιζόμενο σε γεωγραφικά κριτήρια, πήγε στο Περού για να παίξει εναντίον της Ουνιβερσιτάριο και της Σπόρτινγκ Κριστάλ. Το 1972 μεταγράφηκε στη Σπόρτινγκ Κριστάλ, ύστερα από τις προσπάθειες του προέδρου της Τζοσουέ Γκράντε (Josué Grande) και με τη συνδρομή του προέδρου της Περουβιανής Ομοσπονδίας Αουγκούστο Μοράλ (Augusto Moral), οι οποίοι συνδέονταν με τους διοικούντες της Ροζάριο Σεντράλ. Ο σκοπός ήταν να αντικαταστήσει τον περίφημο Λουίς Ρουμπίνος (Luis Rubinos), ο οποίος θα απουσίαζε για έξι μήνες σε περιοδεία.


Υπεράσπισε την εστία των «ζυθοποιών» μέχρι το 1976, όταν και επέστρεψε στην Αργεντινή για λογαριασμό της Ιντεπεντιέντε, μαζί με τον Πέρσι Ρόχας (Percy Rojas Montero) και τον Ελεάζαρ  Σορία (Eleazar Soria Ibarra) -και οι 2 προερχόμενοι από την Ουνιβερσιτάριο. Τις πρώτες ημέρες του 1977, επέστρεψε στο Περού, πάλι για την Σπόρτινγκ Κριστάλ και τότε ήταν που πήρε και την Περουβιανή υπηκοότητα. Έμεινε στη Κριστάλ μέχρι 1983, κατακτώντας τα πρωταθλήματα του 1979, του 1980 και του 1983, σεζόν κατά την οποία πήγε στον Ισημερινό για να αγωνιστεί για τη Μπαρτσελόνα του Γκουαγιακίλ και στη συνέχεια επέστρεψε στο Περού και έπαιξε στη Κολέτζιο Νασιονάλ του Ικίτος. Το 1985 πήγε στην Ουνιβερσιτάριο με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής και συμμετείχε στο Κόπα Λιμπερταδόρες και με τα χρώματά της αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, το 1986, σε ηλικία 36 ετών.


Υπεράσπισε την εστία της εθνικής ομάδας του Περού σε 40 αγώνες, κάνοντας ντεμπούτο στις 9 Φεβρουαρίου του 1977, σε ένα φιλικό εναντίον της Ουγγαρίας που έληξε με 3-2 υπέρ των Περουβιανών. Πήρε μέρος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και του 1982. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 στην Αργεντινή, η περουβιανή ομάδα εξέπληξε στη φάση των ομίλων (3-1 τη Σκωτία, 0-0 με την Ολλανδία, 4-1 το Ιράν), αλλά στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης ηττήθηκε και στους 3 αγώνες της, 0-3 από τη Βραζιλία, 0-1 από τη Πολωνία, που χαρακτηρίσθηκε ως το χειρότερο παιγνίδι της διοργάνωσης και είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κιρόγα, τιμωρήθηκε με κίτρινη κάρτα για φάουλ επί του Γκριέγκορζ Λάτο (Grzegorz Bolesław Lato) κοντά στην … πολωνική μεγάλη περιοχή (!!!), (παραμένει ο μοναδικός γκολκίπερ που τιμωρήθηκε για παράβαση στο αντίπαλο μισό γήπεδο σε Παγκόσμιο Κύπελλο) και κυρίως, για την ήττα με 0-6 από την διοργανώτρια, η οποία γνώριζε εκ των προτέρων ότι έπρεπε να σημειώσει τουλάχιστον 4 γκολ ώστε να προκριθεί εις βάρος της Βραζιλίας.



Πολλά λέχθηκαν για εκείνο τον αγώνα, χωρίς όμως τίποτε να αποδειχθεί. Ο Ραμόν Κιρόγα, είναι ο άνθρωπος που δέχτηκε τα 6 γκολ και λόγω της αργεντίνικης καταγωγής του, ήταν αυτός στον οποίο επικεντρώθηκαν οι υποψίες. Τα σενάρια πολλά και το επικρατέστερο κάνει λόγο για δωροδοκία τριών υψηλά ιστάμενων της αποστολής του Περού από τον επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής, τον Ναύαρχο Κάρλος Αλμπέρτο Λακόστ (Carlos Alberto Lacoste), έναντι 40.000.000 σημερινών ευρώ, καθώς και 35.000 τόνων σίτου. Ο γραμματέας οικονομικών της δικτατορικής κυβέρνησης, Χουάν Αλεμάν (Juan Aleman), μετά την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, επιβεβαίωσε τις... δωρεές της Αργεντινής προς το Περού, τονίζοντας πως « … τέτοιες δωρεές δεν είναι αυθόρμητες. Γίνονται μόνο σε περίπτωση σεισμού, φυσικής  καταστροφής ή εθνικής ανάγκης».


Το μοναδικό επιβεβαιωμένο γεγονός, το οποίο αναδείχθηκε από Βραζιλιάνους ρεπόρτερ αμέσως μετά τον αγώνα της Αργεντινής με το Περού, είναι πως ο Ραμόν Κιρόγα, είχε γεννηθεί στην Αργεντινή και είχε πάρει την περουβιανή υπηκοότητα. Ο ίδιος φυσικά αρνήθηκε οποιαδήποτε μειωμένη απόδοση στο ματς, το οποίο στο ημίχρονο ήταν μόλις 2-0 υπέρ της Αργεντινής. Υπάρχει, βέβαια και ο αντίλογος, σύμφωνα με τον οποίο η Βραζιλία πριμοδότησε το Περού ώστε να κόψει την φόρα της Αργεντινής, χωρίς επίσης να αποδειχθεί τίποτα. Ελάχιστοι συμπέραναν πως η νίκη της «αλμπισελέστε» ήρθε με νόμιμο τρόπο, αφού σε αγωνιστικό επίπεδο τέτοια επίδειξη ανωτερότητας δεν δικαιολογούταν. Αποτελεί μέχρι και σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της ύψιστης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης του πλανήτη! Ο τελευταίος διεθνής αγώνας του ήταν στις 3 Νοεμβρίου του 1985, στην ήττα 0-1 από τη Χιλή στο Σαντιάγκο, που είχε συνέπεια και τον αποκλεισμό για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.


Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, ήταν βοηθός του Χουάν Κάρλος Όμπλιτας (Juan Carlos Oblitas) στην Ουνιβερσιτάριο και μετά από 4 χρόνια οδήγησε για λίγο τη πρώτη ομάδα. Ακολούθησε η Ντεπορτίβο Μουνισιπάλ και το 1992 προπόνησε την Σιενσιάνο του Κούσκο. Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην Ουνιβερσιτάριο, την οποία οδήγησε σε 6 παιχνίδια στο τουρνουά Intermediate. Έχει διατελέσει προπονητής στην Ντεπορτίβο Μουνισιπάλ, τη Λεόν του Χοανούκο και την Ατλέτικο Αλιάντζα Σουλάνα.

Σήμερα είναι ένα μέλος της «Cable Mágico Deportes», καλωδιακού τηλεοπτικού δικτύου και σχολιάζει αγώνες ποδοσφαίρου και ποδοσφαίρου σάλας που μεταδίδονται από αυτό το κανάλι.


PALMARES

Περίοδος: Σύλλογος, Συμμετοχές (Γκολ)

Επαγγελματική καριέρα

  • ·         1968–1972: Club Atlético Rosario Central                             
  • ·         1972–1975: Club Sporting Cristal                              
  • ·         1975/76: Club Atlético Independiente                   
  • ·         1976–1983: Club Sporting Cristal                              
  • ·         1983/84: Barcelona Sporting Club                            
  • ·         1984: Institución Deportiva Colegio Nacional de Iquitos                 
  • ·         1985/86: Club Universitario de Deportes                              

Διεθνής

  • ·         1977–1985: Περού, 40 (0)

Προπονητική καριέρα

  • ·         1990-1992: Club Centro Deportivo Municipal
  • ·         1992: Club Sportivo Cienciano
  • ·         1993: Club Universitario de Deportes
  • ·         1994-1996: Club Social Deportivo León de Huánuco
  • ·         1996-1998: Club Sportivo Cienciano
  • ·         1998: Club Centro Deportivo Municipal
  • ·         2000: Club Deportivo Aviación FAP (Fuerza Aérea del Perú)
  • ·         2001: Club Deportivo Unión Minas Volcán
  • ·         2003: Club Universitario de Deportes
  • ·         2010-2012: Club Deportivo Pacífico


Περού 1978
Quiroga - Oblitas - Sotil - Cubillias - R.T.Diaz - Velasquez - Navarro - Quesada - Munante - Chumpitaz - Melendez

Τίτλοι

Ως ποδοσφαιριστής

Με τη Rosario Central
  • ·         Πρωτάθλημα Αργεντινής: 1971

Με τη Sporting Cristal
  • ·         Πρωτάθλημα Περού: 3 (1979, 1980, 1983)

Με την Universitario de Deportes
  • ·         Πρωτάθλημα Περού: 1985

Ως προπονητής

Με τη Deportivo Aviación

  • ·         Πρωτάθλημα Β’ Κατηγορίας Περού: 2000