Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς

Ο Σέρβος αριστερός μεσοεπιθετικός Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (Predrag Đorđević), γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1972, στο Κραγκούγιεβατς  στο κέντρο της Σερβίας. Αφού αγωνίστηκε με τη φανέλα της Ραντνίσκι του Κραγκούγιεβατς, του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και της Σπάρτακ της Σουμπότιτσα, έφυγε από την πατρίδα του, λόγω του πολέμου και ήλθε στην Ελλάδα, για λογαριασμό του Πανηλειακού, μέσα στα ψέματα για την πραγματική κατάσταση της ομάδας. Από το 1996 και για 13 ολόκληρα χρόνια, παίζοντας για τον Ολυμπιακό, εξελίχθηκε στον Κορυφαίο Ξένο Σκόρερ στη ιστορία του, σκοράροντας κατά μέσο όρο ένα γκολ κάθε 3 αγώνες πρωταθλήματος, αναδεικνυόμενος στο σύμβολο της “Χρυσής Εποχής” του Πειραιώτικου συλλόγου, όντας πλέον και ο πολυνίκης πρωταθλητής στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου με 12 τρόπαια πρωταθλήματος σε 13 χρόνια. Ο «Τζόλε» ήταν ο αρχηγός του Ολυμπιακού και οι οπαδοί των «ερυθρολεύκων» τρέφουν μεγάλη εκτίμηση για αυτόν, θεωρώντας τον ως τον Καλύτερο μη - Έλληνα παίχτη που έχει παίξει στον σύλλογο. Το ότι δεν αγωνίστηκε σε μεγάλη ομάδα της Ευρώπης αποδίδεται στη μεγάλη αγάπη που τρέφει για τον Ολυμπιακό. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους Μεγαλύτερους Ξένους παίκτες που έχουν παίξει στην Ελλάδα. Έπαιξε επίσης για την εθνική ομάδα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, συγκεντρώνοντας 37 διεθνείς συμμετοχές με ένα γκολ και συμμετείχε με τα χρώματά της  στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.


Ξεκίνησε τη καριέρα του από το σύλλογο της γενέτειράς του, τη Ραντνίσκι του Κραγκούγιεβατς, το 1990 και μετά από μόλις μια περίοδο, αποκτήθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Παραχωρήθηκε δανεικός στη Σπάρτακ της Σουμπότιτσα για τη σεζόν 1991/92 και το 1993, λόγω του πολέμου, έφυγε από τη χώρα, ερχόμενος στη χώρα μας, για λογαριασμό του Πανηλειακού, με το ψέμα ότι η ομάδα παίζει στη Β’ και όχι στη Γ' Εθνική κατηγορία.  Στοn Πύργο έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1996, έχοντας  119 συμμετοχές και 33 γκολ και ήταν από τους μεγάλους συντελεστές στις διαδοχικές ανόδους της ομάδας. Έκανε το ντεμπούτο του στη κορυφαία κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος στις 27 Αυγούστου του 1995. Το 1996, ήρθε στο δρόμο του η μεγαλύτερη στάση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Μια στάση που διήρκησε 13 ολόκληρα χρόνια και έως το 2009, με τον ίδιο να εξελίσσεται  σε μια από τις εμβληματικότερες μορφές για τον σύλλογο του μεγάλου λιμανιού! Ήρθε στον Ολυμπιακό μαζί με τον Στέλιο Γιαννακόπουλο. Αμφότεροι ήταν από τους παίκτες που συνετέλεσαν περισσότερο στην κατάκτηση των 7 συνεχόμενων πρωταθλημάτων! Ξεχώρισε γρήγορα χάρη στον εκπληκτικό συνδυασμό δύναμης, ταχύτητας, αντοχής καθώς και της καλής ντρίμπλας και σέντρας που διέθετε, αγωνιζόμενος ως αριστερός μέσος.


Σύντομα έγινε εκτελεστής όλων των στημένων φάσεων, των πέναλτι και ταυτόχρονα ηγέτης του Ολυμπιακού. Σκόραρε 50 φορές τα 5 πρώτα χρόνια, κερδίζοντας παράλληλα και τα 5 πρωταθλήματα. Την έκτη χρονιά (2002/03) σκόραρε 14 γκολ στο πρωτάθλημα και έδωσε 15 ασίστ. Ακόμα, σκόραρε 4 γκολ σε 6 παιχνίδια στο Champions League, κάνοντας μάλιστα χατ - τρικ στον αγώνα με τη Μπάγερ του Λεβερκούζεν. Το 2003/04, πέτυχε 10 γκολ στο πρωτάθλημα και έδωσε 22 ασίστ. Τη χρονιά αυτή, ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης στην Α’ Εθνική, αν και ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε το πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν.


Στο Champions League της περιόδου 2004/05, έχασε τα τρία πρώτα παιχνίδια εξ αιτίας τραυματισμού, αλλά επέστρεψε και σκόραρε το νικητήριο γκολ εναντίον της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Συμμετείχε και στα 4 παιχνίδια του Κυπέλλου UEFA, σκοράροντας εναντίον της Νιουκάστλ. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, οδήγησε τον Ολυμπιακό στο double βάζοντας 5 γκολ και δίνοντας 6 ασίστ. Προς γενική έκπληξη, το 2005/06 ήταν η πιο παραγωγική χρονιά του 34χρονου πλέον Τζόρτζεβιτς, χάνοντας μόλις ένα παιχνίδι στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής και όντας ανάμεσα στους πρώτους σκόρερ του πρωταθλήματος με 15 γκολ. Η ομάδα του κέρδισε και πάλι το double!


Λίγες μέρες μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2006, κινδύνευσε η ζωή του,  βλέποντας το αυτοκίνητό του να καταστρέφεται ολοσχερώς ύστερα από τροχαίο ατύχημα. Το 2006/07 κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή για 10η φορά στα 11 χρόνια παρουσίας του στον Ολυμπιακό! Ωστόσο μία εβδομάδα μετά τη φιέστα, στις 20 Μαΐου του 2007 σκοτώθηκε, σε τροχαίο δυστύχημα στο Βελιγράδι, ο μικρός του αδερφός, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Στις 30 Μαρτίου του 2009 ανακοίνωσε τον τερματισμό της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής. Στις 26 Απριλίου του 2009, έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι στο ελληνικό πρωτάθλημα εναντίον του Θρασύβουλου. Τελευταίο επίσημο παιχνίδι της καριέρας του ήταν ο τελικός του Κυπέλλου εναντίον της ΑΕΚ, στις 2 Μαΐου του 2009, που συνοδεύτηκε και με τον τελευταίο του τίτλο. Το 2009 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο,  το έπαθλο Αθλητικής Προσφοράς και Ήθους, από το Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών Ελλάδας.


Με τους «ερυθρόλευκους»  είχε 344 συμμετοχές και 126 γκολ στο πρωτάθλημα. Έφτασε κατά μέσο όρο το ένα γκολ ανά 3 αγώνες. Ο«Τζόλε» ήταν αρχηγός του Ολυμπιακού και οι οπαδοί του τρέφουν μεγάλη εκτίμηση για αυτόν, θεωρώντας τον ως τον καλύτερο μη - Έλληνα παίχτη που έχει παίξει στον Ολυμπιακό! Το ότι δεν αγωνίστηκε σε μεγάλο ευρωπαϊκό σύλλογο, αποδίδεται στη μεγάλη αγάπη που τρέφει για τον Ολυμπιακό. Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα πρωταθλήματα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει 12 συνολικά! Ακολουθούν με 10 κατακτήσεις ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο Αλέκος Αλεξανδρής, ο Γιώργος Ανατολάκης και ο Μίμης Δομάζος. Τέλος, στις 18 Φεβρουαρίου του 2009, έγινε ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Με το γκολ του επί της Σεντ Ετιέν,έφτασε τα 15 και ξεπέρασε το Νίκο Αναστόπουλο. Τον ίδιο αριθμό τερμάτων πέτυχε έκτοτε και ο Κώστας Μήτρογλου.


Διεθνώς, αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Σερβίας, με την οποία έχει 37 συμμετοχές και 1 γκολ. Έκανε ντεμπούτο του στις 2 Σεπτεμβρίου του 1998, σ’ ένα φιλικό εναντίον της Ελβετίας. Συμμετείχε στην πρόκριση της εθνικής του ομάδας για το Euro 2000, αλλά δεν επιλέχθηκε για να συμμετάσχει στα τελικά. Το  μοναδικό διεθνές τέρμα του, το σημείωσε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001, σε έναν προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 εναντίον της Σλοβενίας, την ισοφάριση στο τελικό 1-1. Συμμετείχε επίσης, στα προκριματικά για το Euro του 2004, αλλά η εθνική Σερβίας-Μαυροβουνίου δεν προκρίθηκε για τα τελικά της Πορτογαλίας. Συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2006, βασικός και στους 3 αγώνες στη Φάση των Ομίλων.

Είναι νυμφευμένος με Ελληνίδα και έχει πάρει την ελληνική υπηκοότητα.






PALMARES

Περίοδος: Σύλλογος, Συμμετοχές (Γκολ)

Επαγγελματική καριέρα

  • 1990/91: Fudbalski klub Radnički 1923 Kragujevac, 11 (2)
  • 1991-1993: Fudbalski klub Crvena Zvezda, 11 (1)
  • 1991/92: (δανεικός) → Fudbalski klub Spartak Subotica, 25 (3)
  • 1993-1996: Πανηλειακός Αθλητικός Όμιλος Πύργου, 111 (15)
  • 1996-2009: Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, 344 (126)

Σύνολο καριέρας: 502 (147)

Διεθνής

  • 1998-2006: Σερβία, 37 (1)


Τίτλοι

Με τον Ολυμπιακό
  • Πρωτάθλημα Ελλάδας: 12 (1996/97, 1997/98, 1998/99, 1999-2000, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2008/09)
  • Κύπελλο Ελλάδας: 5 (1998/99, 2004/05, 2005/06, 2007/08, 2008/09)
  • Σούπερ Καπ Ελλάδας: 2007


Ατομικά ρεκόρ



Οι παραπομπές του κειμένου στο sport24.gr, στο contra.gr και στο gazzetta.gr