

Το 1991 αποδεσμεύθηκε, συνεχίζοντας την καριέρα του στην
επίσης καταλανική Σαμπαντέλ, στο δυναμικό της οποίας ανήκε για μία διετία,
κάνοντας 70 συμμετοχές. Ακολούθως, έπαιξε για έναν χρόνο στην Οσπιταλέτ, τότε
στη Γ’ Κατηγορία και στη συνέχεια διέσχισε τον Ατλαντικό και εντάχθηκε στη
βολιβιανή Κλαμπ Μπολίβαρ. Κέρδισε μαζί της 2 πρωταθλήματα και το 1997
αποσύρθηκε ως παίκτης της από την ενεργό δράση στα βαθιά ποδοσφαιρικά του
«γεράματα», όντας στα 41 του χρόνια! Βραβεύτηκε ως ο Αφρικανός Ποδοσφαιριστής
της Χρονιάς για το 1979 και το 1982 και ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας που πήρε
το βραβείο, αλλά κι ο πρώτος ποδοσφαιριστής που του απονεμήθηκε για δεύτερη
φορά!

Ο Τόμας Ν’Κόνο ήταν ένας ψηλός, δυνατός, δυναμικός και
αθλητικός τερματοφύλακας, ο οποίος ήταν γνωστός κυρίως για την ταχύτητα, την
ευκινησία, τις αντιδράσεις και την εντυπωσιακή του ικανότητα σε θεαματικές και
ακροβατικές αποκρούσεις. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά του, ήταν η
ικανότητά του στις εξόδους και ειδικά να αποκρούει με γροθιές, σέντρες στη
περιοχή του. Το μοναδικό, ενστικτώδες και επιθετικό ύφος του, ενέπνευσε τον Τζιανλουίτζι
Μπουφόν (Gianluigi Buffon) ως νεαρός. Μια επιβλητική παρουσία στην εστία, διακρίθηκε
επίσης για την ηρεμία, την εμπιστοσύνη και την ηγεσία του σε ολόκληρη την
καριέρα του και είχε το παρατσούκλι «Η Μαύρη Αράχνη». Εκτός από τις ικανότητές
του στο τέρμα, ήταν επίσης γνωστός για τις μακριές φόρμες που φορούσε αντί για
σορτς
Υπήρξε το πρότυπο του Τζιανλουίτζι Μπουφόν, αφού κατά
δήλωσή του αποφάσισε να παίξει σε αυτή τη θέση μετά που τον είδε στο Παγκόσμιο
Κύπελλο του 1990! Επιπλέον, ονόμασε το γιο του Τομάς, προς τιμήν του
Καμερουνέζου τερματοφύλακα. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Ισπανία, ως
προπονητής τερματοφυλάκων της αγαπημένης του Εσπανιόλ! Στο παρελθόν, εργάστηκε ως
προπονητής τερματοφυλάκων στο εθνικό συγκρότημα της χώρας, αναλαμβάνοντας για
λίγο ως πρώτος τεχνικός, μετά την παραίτηση του Γερμανού προπονητή Ότο Πφίστερ
(Otto Pfister).
Το 2002, στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής αυτής της χρονιάς, που
έγινε στο Μάλι, όντας βοηθός του Βίνφριντ
Σέφερ (Winfried Schäfer) στην εθνική ομάδα, συνελήφθη από την αστυνομία για
δήθεν χρήση «μαύρης μαγείας», πριν από τον ημιτελικό εναντίον του Μάλι (νίκη
3-0). Το περιστατικό έγινε κατά την είσοδό του με τον Γερμανό προπονητή στον
αγωνιστικό χώρο του Σταδίου της 26ης Μαρτίου. Δεν του επετράπη να
καθίσει στον πάγκο για τον τελικό, ενώ υπήρξαν εικασίες για ένα αντικείμενο που
βρέθηκε στην τσέπη του, ότι ήταν αυτό που, μέσω της μαύρη μαγείας, θα βοηθούσε
το Καμερούν. Η ομάδα τελικά κατέκτησε το τρόπαιο, στα πέναλτι με την Σενεγάλη.
PALMARES
Περίοδος: Σύλλογος, Συμμετοχές (Γκολ)
Εφηβική καριέρα
- · Éclair Douala
Επαγγελματική καριέρα
- · 1974/75: Canon Kpakum (Sportif) Yaoundé, 3 (0)
- · 1975/76: Tonnerre Kalara Club of Yaoundé, 17 (0)
- · 1976–1982: Canon Kpakum (Sportif) Yaoundé, 102 (0)
- · 1982–1991: Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona, 241 (0)
- · 1991–1993: Centre d'Esports Sabadell Futbol Club, 70 (0)
- · 1994: Centre d'Esports l'Hospitalet, 0 (0)
- · 1994–1997: Fútbol Club Bolívar, 92 (0)
Σύνολο καριέρας: 525 (0)
Διεθνής
- · 1976–1994: Καμερούν, 112 (0)
Προπονητική καριέρα
- · 2009: Καμερούν
Τίτλοι
Συλλογικοί
Με τη Canon Yaoundé
- · Πρωτάθλημα Καμερούν: 5 (1974, 1977, 1979, 1980, 1982)
- · Κύπελλο Πρωταθλητριών Αφρικής: 2 (1978, 1980)
Με την Español
- · Κύπελλο UEFA: φιναλίστ 1987/88
Με τη Bolívar
- · Πρωτάθλημα Βολιβίας: 2 (1996, 1997)
Διεθνείς
Με το Καμερούν
- · Κύπελλο Εθνών Αφρικής: 1984 και φιναλίστ το 1986
Προσωπικές Διακρίσεις
- · Αφρικανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 2 (1979, 1982)
Κάποια στοιχεία από το balleto.gr